มีคนกล่าวไว้ว่า
"โลกนี้ไม่มีขาวหรือดำ มีแต่สีเทา"
เมื่อก่อนก็เคยคิดว่า เออ มันก็จริงแฮะ ไม่มีอะไรที่ดีหรือเลวโดยสมบูรณ์แบบ
แต่มาตอนนี้ ผมชักไม่คิดอย่างนั้นแล้ว
เริ่มรู้สึกว่ามันเป็นประโยคแสดงการบ่ายเบี่ยง หลบเลี่ยงการประเมินค่าสิ่งต่างๆมากกว่า หรือบางคนอาจจะใช้พูดเท่ห์ๆให้ดูเป็นผู้รู้จักโลกแค่นั้น
ตอนนี้ผมกลับคิดอย่างนี้แทนแล้วล่ะ
"ทุกอย่างบนโลกเป็นได้ทั้งขาวและดำ ขึ้นอยู่กับบริบทแวดล้อม"
เพราะคิดว่าทุกอย่างเป็นได้ทั้งดีและเลว ขึ้นอยู่กับว่ามันไปอยู่ที่ไหน มากกว่าจะคิดว่ามันมีส่วนที่ดีและเลวอยู่ปนๆกัน
มันก็คงคล้ายๆกับประโยคแรก ที่ว่าไม่มีอะไรดีแท้และเลวสมบูรณ์ แต่ผมคิดว่ามันมีปัจจัยหลายอย่างที่จะช่วยให้ฟันธงได้ว่าสิ่งต่างๆ ณ ขณะนั้น มันดีหรือเลวล่ะนะ
