2011/Jun/06

อายุครบ 28 แล้วครับ ถ้าเอาตามที่หมอดูท่านนึงเคยทำนายไว้ให้ ก็จะยังอยู่ได้อีก 61 หรือ 67 ปี

นานจัง... ^^;;

เคยคิดว่าถ้าไม่ได้มีครอบครัวอะไร อยู่แค่ 48 ก็พอแล้ว เกินกว่านั้นร่างกายก็เริ่มเสื่อม คงเริ่มจะไม่สนุกกับการมีชีวิตอยู่แล้วแหงๆ

จริงๆตั้งตารอวันนี้พอสมควร เพราะหมอดูท่านเดียวกับที่ทายเรื่องอายุนั่นแหละ ก็ทำนายไว้ว่าช่วงอายุ 28-31 ต้นๆจะเป็นช่วงที่ดีของชีวิตช่วงหนึ่งทีเดียว เลยอยากให้มันมาถึงเร็วๆเพราะว่าก็ไม่ได้แฮปปี้กับชีวิตช่วงนี้เท่าไหร่นัก

หลักๆก็คงเป็นเรื่องงานนั่นแหละ...

ตอนนี้คิดเรื่องเปลี่ยนงานอีกแล้วครับ ถึงจะรู้ว่าตัวเองไม่มีดวงเรื่องหางานทำเลยก็เถอะ แต่งานปัจจุบันตอนนี้มันมีอะไรหลายๆอย่างให้ไม่อยากทำต่อแล้ว แต่จะอธิบายเหตุผลตรงนี้ก็คงไม่ดีต่อภาพพจน์ของบริษัทซักเท่าไหร่ (ถึงอีกใจก็อยากจะแฉซะให้หมดก็เถอะ เหอๆๆ)

ที่มองๆไว้ก็คงเป็นงานสายการวิจัย เพราะจากที่ลองร้านยากับงานผลิตมาแล้วก็รู้สึกว่าไม่ใช่ งานโรงพยาบาลก็ไม่ค่อยมี Career Path ก็เลยเบนมาทางสายนี้ ซึ่งตอนทำโปรเจคท์จบสมัยเรียนก็รู้สึกสนุกกับการวิจัยในช่วงที่รู้แล้วว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่และทำไปเพื่ออะไร

แต่ติดปัญหาอยู่นิดเดียว...ตรงที่งานสายนี้ของบริษัทส่วนใหญ่มักจะโตมาจากผู้แทนยาซะมากกว่านี่สิ ทางออกก็เลยเป็นว่าคงต้องไปเริ่มต้นกับบริษัท CRO ซักแห่ง หรือไม่งั้นก็เรียนต่อโทสาขาคลินิกไป

เรียนต่อ...เป็นทางเลือกที่ฟังดูน่าสนใจทิเดียว เพราะชักอยากกลับไปเป็น Full-Time Student อีกแล้ว เงินเก็บก็มีพอจะจ่ายค่าเล่าเรียนได้ทั้งคอร์ส และงานแปลพาร์ทไทม์ที่ทำอยู่ก็ช่วยไม่ให้ขาดรายได้ไปซะเลยทีเดียวในช่วงที่กำลังเรียน ตอนนี้ก็เลยเดินหน้าคู่กันไป หางานใหม่ไปด้วย ตามเรื่องการสมัครและสอบเรียนต่อป.โทไปด้วย

แต่เอาจริงๆนะ...ยังนึกภาพตัวเองไม่ออกเลยว่าตอนที่เตรียมตัวสอบโทนี่สภาพจะโทรมแค่ไหน ทุกวันนี้เหมือนทำงานตลอดยกเว้นเวลากินข้าว อาบน้ำ นอน ตื่นเช้ามาก็ออกไปทำงานประจำ กลับถึงบ้านกินข้าวเสร็จก็ทำงานแปล แปลเสร็จก็ถึงเวลานอนพอดี ถ้าต้องดูหนังสือสอบเพิ่มอีกคงต้องตัดเวลานอนทิ้งไป แต่เท่าที่เคยลองนอนแค่วันละ 6 ชม. มันไม่ไหวจริงๆนะ เข้าใจเลยว่าไอ้อาการลุกจากที่นอนไม่ขึ้นมันเป็นยังไง ต้อง 7 ชม./วันถึงจะดีขึ้นบ้าง (แต่มันก็ยังพักไม่พอหรอกนะ เอาจริงๆ...) ไอ้ครั้นจะให้ตัดงานแปลไป ถ้ายังจะเที่ยว จะใช้ชีวิตสไตล์นี้อยู่แบบไม่ต้องห่วงเรื่องเงินมากนัก มันก็ยังต้องทำอยู่อ่ะ...คือที่เห็นกิน เที่ยวกระหน่ำแบบนี้ เบื้องหลังนี่น้ำพักน้ำแรงและหยาดเหงื่อทั้งนั้นนะครับ ไม่ได้รวย แล้วไอ้กิจกรรมพวกนี้ก็เหมือนระเบิดเกจปลดปล่อยออกไปนั่นแหละ ww นี่ยังมองๆว่าเดือนหน้าจะหนีไปฮอกไกโดซัก 4 วันอยู่เลย แบบว่าไปๆฟุราโนะก่อน จะได้ปลดล็อคเรื่องว่าฮอกไกโดต้องไปเดือนก.ค.เท่านั้น แล้วรอบหน้าค่อยไปเก็บที่เหลือๆเดือนไหนก็ได้

กลับมาเรื่องงาน แล้วย้อนไปที่หมอดูท่านเดิม ที่ทายว่างานด้านศิลปะในต่างแดนจะไปรุ่งกว่าอยู่ในประเทศ แต่ไอ้เรามันก็ไม่ได้มีหัวทางวาดๆร้องๆเต้นๆอะไรเลย พอจะทำได้บ้างก็เรื่องขีดๆเขียนๆนี่แหละ เคยคิดเหมือนกันว่าจะเขียนไลท์โนเวลส่งเข้าประกวดของสนพ.เด็งเกคิซักเรื่อง วางพล็อตไว้แล้ว แต่ไม่รู้จะเอาเวลากับแรงบันดาลใจที่ไหนเขียนเหมือนกัน

ก็ได้แต่ค่อยๆดิ้นกันไปล่ะนะ...

Comment

Comment:

Tweet


งานแปล งานล่าม ก็ศิลปะนะเออ

สุขขีสุขขีวันแก่น่อ
#2 by Little Lamb At 2011-06-06 12:40,
Happy Bithday confused smile
ผ่านไปอีกปี ชีวิตยังไม่สิ้นก็ดิ้นกันต่อไปแหละตัวเอง~ double wink
#1 by Ellebazi At 2011-06-06 10:44,
Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.